Budynki, w których znajdował się klasztor, należały do Katedry Świętej Trójcy, zostały zbudowane w XVI wieku. Szkoła arystokratyczna mieściła się w czterech salach nowego budynku, a resztę pomieszczenia zajmowało schronienie dla osób starszych i niepełnosprawnych.
W 1829 r. biskup Kacper Cieciszowski wysłał do Łucka przedstawicieli zakonu Szarytek. Sierociniec „Angelica” i szpital dla osób starszych został im od razu przekazany do opieki. Działania szarytek koncentrowały się na opiece nad osobami w tych placówkach i ich wychowaniu. Reszta sali nadal była zajęta przez szkołę. Przez pewien czas istniało tu gimnazjum. Przez pewien czas wykładał tam Pantełejmon Kulisz.
W połowie XIX w. władze rosyjskie aktywnie walczyły z katolicyzmem na Wołyniu, w wyniku czego wiele klasztorów i kościołów zostało zamkniętych. To samo stało się z klasztorem Szarytek. W 1866 r. on został zniesiony, wraz z nim było zlikwidowano szkołę szlachecką.
Na początku lat 90. budynek zajęła kuria biskupia kościoła rzymskokatolickiego w Łucku. Obecnie znajduje się tutaj rezydencja ordynariusza łuckiego biskupa Marcjana Trofimiaka. Swoją siedzibę ma w nim również Maltańska Służba Medyczna.
ul. Kafedralna 17, 19
Budynki, w których znajdował się klasztor, należały do Katedry Świętej Trójcy, zostały zbudowane w XVI wieku.
Klasztor pierwszego łuckiego żeńskiego zakonu katolickiego. W 1624 r. burmistrz łucki i kanclerz litewski Stanisław Albrecht Radziwiłł przekazał brygidkam swój pałac, który znajdował się na Zamku Dolnym.
Park Kultury i Rekreacji imienia 900-lecia Łucka to około 19 hektarów zielonego masywu, uważany jest za największy i najszerszy zielony obszar.
Udzielamy informacji o historii, kulturze, architekturze, zakwaterowaniu i gastronomii Łucka dla jego mieszkańców i gości.
15 września 1933 roku polski inżynier Władysław Tryliński uzyskał patent № 18232 na brukowanie jezdni drogowych i chodników z płyt betonowych w kształcie sześciokąta foremnego.
